Biografie

Hannie Groen, geboren in 1938 in Rotterdam, debuteerde in 1974 met de dichtbundel Lichtdrukken. In deze uitgave in de Sondereeks van de Rotterdamse Kunststichting combineerde zij dagboekfragmenten en poëzie. Dit trok de aandacht van Westdeutsche Rundfunk, die een documentaire over haar uitzond.

In de navolgende jaren werkte Hannie Groen met kinderen op meer dan twintig basisscholen aan het project ‘spelen met woorden’ voor de Stichting Muzische Vorming in Rotterdam. Spelenderwijs werd de kinderen plezier in het schrijven en aandacht voor literatuur bijgebracht. Het resulteerde in een prachtig boekje met gedichten van kinderen van 6 tot 12 jaar. Van dit werk deed zij verslag in een artikel in het Tijdschrift voor Arbeidersliteratuur, WAR nr. 20.

Intussen verhuisde zij met haar gezin naar het platteland en presenteerde zij in Goudswaard van 1976 tot 1978 het dichtersfestival “Poëzie Buiten”; een initiatief van de Hoekse Waardse Kunstenaarskring. Voor een groot publiek, zittend op strobalen in een circustent traden lokale dichters zowel als landelijk bekende dichters/schrijvers op zoals Rutger Kopland, Simon Vinkenoog, Jan Eijkelboom, Bob den Uyl en Hans Dorrestein.

In 1975 trad Hannie Groen op met haar gedichten tijdens Poetry International in de Doelen in Rotterdam. Zij bleef daarna meer dan tien jaar verbonden met het festival als gastvrouw samen met Cees Buddingh’, en trad nogmaals op in 1993.

In 1980 verscheen haar tweede bundel gedichten Spelen met de gedachte, eveneens in de Sondereeks. Tom van Deel hierover: “(…) Hannie Groen maakt gedichten die opvallend eenvoudig van taal en opvallend zuiver van toon zijn.” Een aantal van deze gedichten verschenen in bloemlezingen – onder andere in ‘Zo rende ik uit het woord’, gedichten van dichters uit 24 landen, uitgegeven door De Geus in Breda, en in ‘Nieuwe Nederlandse dichtkunst’, een uitgave van SoMa onder redactie van Sonja Prins.

Met de Werkgroep Arbeiders Literatuur gaf zij lezingen samen met Duitse dichters in Berlijn in 1980 en in 1985. Latere lezingen volgden in o.a. Bonn, Kassel, Erlangen, Stuttgart. Zij kreeg een stipendium van de deelstaat Bremen om een maand te werken in het Atelierhaus Worpswede.

In 1987 verscheen haar prozadebuut De Slavische mars bij uitgeverij De Geus in Breda. Herinneringen en dagboekaantekeningen reconstrueren het verleden. De Indische jaren van haar vader en haar ervaringen op een Vredestribunaal verbinden het verleden met het heden. Erik Visser: “Het is een roman, geschreven door een dichteres”. Willem G. van Maanen bij de presentatie van het boek: “Deze roman is op verschillende manieren te lezen. Als een roman van oorlog en vrede, als een roman van geloof en ongeloof, als van een mens op zoek naar zijn huis, als die van de relatie vader-dochter.” Naar aanleiding van het boek werd zij gevraagd mee te werken aan een televisiefilm van de KRO: ‘De taal van het geheim’, samen met Abel Herzberg, Edgar Caïro en Wim de Vries.

Hannie Groen begeleidde ruim twintig jaar workshops voor poëzie in Dordrecht, Middelburg, Deventer en aan de Schrijversschool van de Stichting Kunstzinnige Vorming in Rotterdam.

Van 1995 tot 2007 werkte zij als docent Creatief Schrijven aan de Technische Universiteit in Eindhoven. In het ‘College Bijzondere Onderwerpen’ maakten de studenten kennis met een vrijere manier van schrijven over natuurkundige thema’s zoals de Big Bang, kernfusie en wervels. Dit leidde tot verrassende resultaten.

Hannie Groen is getrouwd met Daan Schram en sinds 1990 woonachtig in Eindhoven.

 

hannie groen Hannie Groen